Zebrani przyjęli przez aklamację Posłanie nawiązujące do ostatniego Apelu KOR z września 1981, będącego swoistym testamentem jego członków, które odczytał Zbigniew Bujak, przywódca Solidarności lat 80tych. 

KOR powstał, by bronić bitych i poniżanych.

My, zebrani w rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników w Muzeum Historii Polski – członkowie, współpracownicy Komitetu, także działacze organizacji społecznych, aktywiści obywatelscy, którym idee i zadania KORu są bliskie – zwracamy się do społeczeństwa, do Polek i Polaków, naszych współobywateli.

Przeraża, że szukający w Polsce ochrony obywatele Ukrainy, nie mogą czuć się w naszym kraju – kraju SOLIDARNOŚCI – bezpiecznie. Ciągle dowiadujemy się o aktach agresji wobec nich, napaściach fizycznych i słownych – dotyka to nawet dzieci. Ci wspaniali Polacy, którzy w lutym 2022 zachowali się tak pięknie, nieśli pomoc uciekającym przed wojną, teraz są niewidoczni.

Ale przecież są. Wierzymy, że nas jest więcej – tych, którzy nie mogą się z tym pogodzić, których boli każda informacja o kolejnym przejawie nienawiści. Stańmy więc w obronie bitych i poniżanych.

Reagujmy na przemoc, zgłaszajmy każdy jej przejaw odpowiednim służbom.

Często wystarczy prosty, ludzki odruch, okazanie zwykłej ludzkiej życzliwości i wsparcia. Potępiajmy te akty na publicznych forach.

Członkowie Komitetu Obrony Robotników napisali w oświadczeniu o zakończeniu działalności z 28 września 1981 roku:

„Mieliśmy przed oczyma ideał Polski, która szczyciła się niegdyś tolerancją i wolnością, Polski, która umiała być wspólną ojczyzną Polaków, Białorusinów, Litwinów, Ukraińców, Żydów, ojczyzną wszystkich swych obywateli – bez względu na ich język, wyznanie, pochodzenie narodowościowe”.

Ten ideał jest bliski i nam, tego ideału chcemy bronić.

Wspierajmy walczącą Ukrainę!