11.11.2009

„Wolność słowa tylko dla Żydów i koszernoposłusznych? 20 lat żydowskiej manipulacji słowem i retoryki talmudycznej”. W kwietniu, w Dzień Pamięci o Holocauście, z afiszem o tej treści stała na placu przed stacją metra Centrum kobieta. Wymienione antysemickie hasła nikogo nie obrażają - stwierdził w tym tygodniu sąd.- Powoływanie się na wolność słowa w tym przypadku to nieporozumienie - mówi Paula Sawicka, prezes Otwartej Rzeczpospolitej.

Zobacz, co wcześniej pisaliśmy o sprawie

W maju Krzysztof Czubaszek, naczelnik wydziału kultury w Śródmieściu, opowiadał dziennikarzom „Gazety Wyborczej”, że przed pikietującą stało dwóch policjantów i jeszcze jedna osoba. Okazało się, że była to obywatelka Izraela pochodzenia polskiego. Przyjechała do Warszawy na obchody ważnego dla niej święta. Czuła się urażona hasłami, na które natknęła się przez przypadek. Funkcjonariusze nie chcieli przyjąć od niej zawiadomienia, bo nie była Polką. Krzysztof Czubaszek wyjął swój dowód osobisty. A kiedy policjanci stwierdzili, że kobieta z plakatami prawa nie łamie, złożył zawiadomienie do prokuratury. Prokurator, powołując się m.in. na wolność słowa, sprawę umorzył. Wczoraj sąd rozpatrywał zażalenie pana Krzysztofa.

- Wolność słowa nie może służyć do prezentowania treści antysemickich - mówił przed sądem Czubaszek. - Tamtędy przechodzą tysiące ludzi, wszyscy to czytają. Oddziaływanie tej kobiety jest ogromne. A treści na jej plakatach według mnie mają wydźwięk antysemicki.

Sędzia odrzuciła zażalenie na postanowienie prokuratury. Argumentowała, że znieważenie musi mieć charakter obiektywny, to nie może być subiektywne odczucie. To kończy sprawę. - Te hasła obrażają oprócz mnie także innych. To nie jest tylko moje subiektywne odczucie - uważa Krzysztof Czubaszek. I kwituje: - Najgorsze jest to, że teraz ta pani w majestacie prawa może przyjść do sądu, odebrać swoje plakaty i rozstawić się z nimi na ulicy.

Nie wierzę, że nic nie można zrobić

Wojciech Karpieszuk, Gazeta Wyborcza: Co pani sądzi o tych transparentach?

Paula Sawicka, prezes stowarzyszenia Otwarta Rzeczpospolita: Można powiedzieć to wariatka, niech sobie stoi. Ale nie wolno. Bo najgorsza jest społeczna obojętność. Już sąd dał przyzwolenie tej kobiecie na jej pikiety. Już policja chciała spławić przechodnia, który był oburzony tymi plakatami. A te plakaty to sprawa nas wszystkich, choćby ze względu na wizerunek, na to jak nas widzą inni. Coś musimy z tym zrobić. Pisać oświadczenia, interweniować, skarżyć się. Nie może być przyzwolenia na te plakaty.

A co z wolnością słowa?

- Powoływanie się na wolność słowa w tym przypadku to nieporozumienie. Mam odczucie, że urzędnicy wymiaru sprawiedliwości przeszli jakieś szkolenie i w trudnych sprawach powołują się zawsze na wolność słowa. Bo tak jest wygodnie. A są przecież granice tej wolności i powinniśmy o tym dyskutować. Granica jest np. tam, gdzie zaczyna się krzywdzenie innych ludzi. Te plakaty są krzywdzące. To jest też taka gra ze strony sądu. W Polsce sądy zbyt często uznają, że np. nawoływaniem do przemocy nie jest hasło: "Wypędzimy Żydów". Nawoływaniem do przemocy byłoby dopiero hasło:

"Wypędźmy Żydów". Gra o słówka, kiedy wszyscy znają intencje.

Ale co można zrobić?

- Na pewno jest jakieś rozwiązanie. W środę moja przyjaciółka z Hamburga, niemłoda już pani, poszła na antyfaszystowską legalną demonstrację pod metro Świętokrzyska. Policja zatrzymała ją w kordonie. Funkcjonariusze nie chcieli jej wypuścić. To miało powstrzymać demonstrujących, by nie ruszyli zatrzymywać chłopców z ONR. I co? I w tym przypadku policja zdobyła się na jakąś inicjatywę. A jak ktoś ustawia się z plakatami obrażającymi Żydów, to już nic nie można zrobić? Nie wierzę.